Scheuermann Hastalığı Tedavisi

602

Scheuermann Hastalığı Nedir?

Scheuermann Hastalığı genelde 13-16 yaş aralığındaki büyüme çağında olan çocukları etkileyen bir omurga hastalığıdır. Jüvenil dönemde (gençlik dönemi) görüldüğü ve sırtta belirgin bir kifoz (kambur) oluşmasına sebep olduğu için ergenlik kifozu olarak da adlandırılır. Erkek çocuklarda daha sık görülür ve son yapılan çalışmalarda genetik etiyoloji ön plana çıkmaktadır. Oluşan kamburun yumuşak doku ya da kemikte meydana gelen bir patolojiden kaynaklandığı düşünülse de sebebi henüz tam olarak bilinmemektedir. Normal bireyin kifoz açısı 20-50 derece arasındayken, bu bireylerde açı genelde 55 derece ve üzerindedir. Vertebraların (omurlar) arka bölgeleri normal büyümeye devam ederken ön bölgelerindeki büyüme durur ve omurlar kamalaşmaya başlar. Omurgadaki bu eğri en sık sırtta, daha sonra da sırt-bel bölgesi bileşkesinde bulunur.

Kötü duruşa bağlı oluşan kifozdan en büyük farkı, postüral kifozda bireyden dik durmasını talep ettiğinizde duruşunu düzeltebilir fakat scheuermann hastaları istese dahi kamburunu düzleştiremez. Bu deformite git gide rijit (sert) bir hal alır ve tedavisi postüral kifoza göre daha zordur. Bu hastalığın tanısında, röntgen, nörolojik testler ve omurga bozukluğuna bağlı olarak solunumun etkilenip etkilenmediğini saptamak amacıyla pulmoner testler uygulanır. Ayrıca öne eğilme testi de bize tanıda yol gösterici olabilir. Kişiden öne eğilmesini talep ederiz. Normal bireyde sırt düz görünürken, scheuermann hastalığında sırt yuvarlaklaşır.

Belirtiler

-Ergenlik dönemindeki hastalar sırt ağrılarıyla beraber bel,boyun ve omuzlarında da ağrı hissedebilirler. Yaş büyüdükçe ağrı seviyesi azalabilir ama üst sırt iyice yuvarlaklaştığı için hareketlerinde kısıtlılık problemi yaşarlar.
-Omurganın kamburlaşmasına bağlı olarak lordoz dediğimiz bel çukurluğunda da artış gözlenir. Bu artış pelvik tilt açısında da artma ve hamstring kaslarında gerginlik oluşmasına sebep olur.
-Kifoza ek olarak skolyoz (omurganın bir tarafa eğriliği) eşlik edebilir.

Scheuermann Hastalığı ve Fizik Tedavi

Scheuermann kifozu tedavisinde erken teşhis ve fizik tedavinin önemi büyüktür. Öncelikle hastaya doğru duruş eğitimi verilmelidir. Bu postür eğitiminin günlük yaşam aktivitelerine de adapte edilmesi gerekir. Kifozun hafif olduğu durumlarda istirahat ve egzersiz kombinasyonu ile başlanır. Scheuermann kifozu egzersizleri öncelikle boyları uzayıp kısalmış omurga kaslarını içeren egzersizlerden oluşur. Sırtta artan kifoz sonucu zayıflayan sırt kaslarına yönelik olarak aktif sırt ekstansiyon egzersizleri ile kuvvetlendirme ve duruş kaynaklı kısalan pektoral kaslar için germe yapılabilir. Artmış kifozu dengelemek için servikal ve lomber bölgede de lordoz artışı olur ve ağrı oluşur. Egzersizlerdeki ilk hedeflerden biri de bu ağrının azaltılmasıdır. Omurganın bozulmuş şeklinden kaynaklı oluşan ağrıları azaltmak amacıyla masaj uygulaması, kısalan kaslara germeler yapılabilir. Sırt bölgesine yönelik egzersizlere ek olarak bel ve boyun egzersizleri de programa dahil edilerek tüm omurgaya yönelik egzersizler yapılmalıdır. Lordozdaki bu artış içinse pelvik tilt egzersizleri ve kısalan hamstring kasları için germe uygulanabilir.

Eğer kifoz orta derecede ise yani kifoz açısı 70 derece ve altındaysa tedaviye korse eklenir. Kullanılan korse eğriliği azaltmak için değil, ilerlemesini önlemek için kullanılır. Korse olarak en sık Milwaukee Brace veya Modifiye Boston Brace tercih edilir. Korsenin gün içerisinde 20 saate yakın kullanım süresi olduğundan dolayı egzersiz programı buna göre planlanmalı ve kullanmamaya bağlı meydana gelebilecek kas kayıplarına karşı önlem alınmalıdır.

Hotpack, coldpack, ultrason, infraruj gibi fizik tedavi modaliteleri kullanılabilir. Hastaların, ağrısını arttıracak sporları yapmaktan kaçınmaları, ağır yük kaldırmamaları ve çok uzun süre ayakta kalmamaları önerilir. Fizik tedaviye ek olarak kişinin uygunluğuna bağlı olarak esneklik ve kas gücü adına dans ve yüzme de tavsiye edilebilir. İlerleyen dönemlerde görülebilecek solunum problemi içinse solunum kaslarına kuvvetlendirme egzersizleri verilerek daha işlevsel solunum da sağlanabilir.

Eğer eğrilik egzersiz veya korseleme ile düzelmeyecek düzeyde ise cerrahi tercih edilir. Cerrahiyi düşündüren en büyük sebep ise kişilerin solunum fonksiyonlarının etkilenmeye başlamasıdır. 100 derece ve üzeri eğrilerde respiratuvar yetmezlik görülebilir. Cerrahi sonrası hasta yaklaşık 3 ay boyunca zorlu ve omurgaya yük bindirecek hareketlerden kaçınmalı fakat post-operatif (cerrahi sonrası) egzersizlerine mutlaka devam etmelidir. Cerrahiden yaklaşık 1 yıl sonra hasta normal yaşantısına geri dönebilir.

CEVAP VER

Lütfen Yorum Yazınız
İsminizi Buraya Girin