Medial Epikondilitis Nedir?

Medial epikondilitis ya da “golfçü dirseği” çoğunlukla tendonların mikrotravmalara bağlı aşırı yüklenim yaralanmasıdır. Böylece tendon dejenerasyonu tamir yerine ortaya çıkar. Bilek fleksörlerinin origosu olan medial epikondil üzerinde hassasiyet gözlenir. Bazen hastalar ağrının ön kolun ulnar kısmı, bilek ve bazen parmaklarda olduğunu söylerler.

Klinik Anatomi

Os: Medial epicondil (humerus)

Muscular: El bileği fleksörleri, Pronatorlar
Οm. Pronator teres*
Οm. Fleksör carpi radialis*
Οm. Fleksör carpi ulnaris**
Οm. Palmaris longus**
Οm. Fleksör digitorum superficialis**

*en sık gözlenen patoloji
**en geniş yırtıklar

Bütün bu kasların başlangıç noktası aynıdır. (medial epikondil)

Etiyoloji

Medial epicondylitis, tüm epikondilit tanılarının sadece %9 ile 20’sini oluşturur. Lateral epicondylitis’e (tenisçi dirseği) göre daha az sıklıkla gözlenir.

Golfçü dirseği ve atıcı dirseği benzerdir. Atıcı dirseği; beyzbol atıcılarının, baş üstü atışlarında yüksek enerjili valgus stresleri sonucu oluşur. Bu patoloji sadece golfte değil; halter, tenis, bowling, Amerikan futbolu, okçuluk, cirit sporlarında da gözlenmektedir. Düşünüldüğü üzere sporcu olmak bir risk faktörü fakat gözlenen vakaların %90-95’inde sporcular yer almıyor. Çünkü yaygın etiyoloji, bilek fleksörleri ve pronatörlerine kronik tekrarlayıcı konsentrik ve eksentrik yüklenmeleri sonucu oluşur. Bu yüzden marangozluk, sıhhi tesisat ve et kesimi gibi mesleklerde de risk söz konusu.

Patoloji ayrıca, bu travmalara ani şiddet ile tek bir travmatik olay kaynaklı da oluşabilir. Birçok vakada iş yerinde travma, semptomların nedeni olarak tanımlanmış. Medial epikondilit ile ilişkili daha spesifik mesleki fiziksel faktörler, erkeklerde kuvvetli aktivitelerde ve kadınlarda kolun tekrarlayan hareketlerinde gözlenmiş.

Sigara ve tip 2 diyabetin medial epikondylitis ile ilişkili olduğu saptanmış.

Klinik

Epicondylitis (-itis eki) burada bir inflamasyon var diyorsa da bu patoloji üzerinde tartışmalar söz konusu. Bu patoloji süreci kemik inflamasyonunu içermiyor. Histolojik olarak ME (medial epikondil) tendondaki tamamen tekrarlamayan mikro yırtıkların bir sonucu olduğu gösterilmiş.

Bazı fizyoterapistler epikondyltis yerine tendonisis temrini kullanmaktadır. Bu durum için başka bir terminoloji ise “epicondylalgia” inflamasyondan ziyade ağrıya işaret eder. (-algia eki)

Çoğunlukla Golfçü dirseği inflamasyon kaynaklı olmaz. Aksine, tendonun hücreleri içinde bir problemdir. Tendonosis’de aşınma ve yırtığın doku dejenerasyonuna yol açtığı düşünülmektedir. Dejenere olmuş bir tendonda genellikle kollajen liflerin dizilimi bozulur ve liflerin arasında mukoid madde artışı olur. Aynı zamanda hücreler; vasküler alan, lokal nekroz ya da kalsifikasyonda artış olabilir.

Bu gerçekleştiğinde kollajen gücünü kaybeder. Kolayca yaralanabilir hale gelir => Frajil Kollajen

Kollajen bozulduğunda vücut tendonda skar doku oluşturarak tepki verir. Sonunda tendon skar dokusundan dolayı kalınlaşır.

Tendon beyaz, parlak ve sert bir yapıdan hafif kahverengi, mat ve yumuşak bir yapıya dönüşür.

Bilek fleksör kaslarının origosunun humerusun medial epikondili olduğundan bahsetmiştik. ME ise bu fleksör kasların tednonosisidir. Bu nedenle en hassas kısmı fleksör kasların origosu olacaktır.

Hastalar genellikle kolun yukarı ve aşağı yönlü aktivitelerinde, medial epikondil distalinde ön kolun ulnar tarafında en sık görülen, bilek ve bazen parmaklarda da hissedilen dirsek ağrısından şikayet ederler.

Şişlik veya eritem bulguları olmaksızın medial epikondil ve fleksör grubun yapışık tendonu üzerinde lokal hassasiyet de oluşabilir.

Diğer semptomlar ise dirseğin sertliği, el ve el bileğinde zayıflık ve parmaklarda uyuşukluk ya da karıncalanma hissi (çoğunlukla yüzük parmağı ve küçük parmak) şeklindedir.

Ağrı dirençli dirsek fleksiyonu ve pronasyonu sırasında oluşur. Genellikle el kavramasının bir zayıflığı ile birlikte görülür. Aniden başlayabilir veya zaman içinde yavaş yavaş gelişebilir.

Medial Epikondilitis Tanısı

-Palpasyon ile ağrı, hassasiyet
-Dirençli izometrik fleksiyon, tekrarlayan fleksiyon ve bileğin pronasyonu ile medial epikondilde ağrı artışı
-Palpasyona duyarlılık (genellikle m. Pronator teres ve m. Flexor carpi radialis)
-Lokal ödem ve sıcaklık artışı

Medial Epikondilit Testi
Pasif ve aktif kısımlarından oluşan bir testtir. Şiddetli epikondilit vakalarında, hasta sadece el sıkıştığında veya açık bir kapı çektiğinde ağrıdan şikayet eder. Aktif direnç testi için, hasta bilek fleksiyonuna direnmelidir. Bu testte, ön kolun tamamen supinasyonu sırasında dirsek ekstansiyonu isteriz. Pasif test için, terapist bileği ve dirseği pasif olarak ekstansiyona alır.

Anketler

DASH (The Disabilities of the Arm, Shoulder and Hand) 
GYA’yı (Günlük Yaşam Aktiviteleri) gerçekleştirmek için üst ekstremite bozukluğu olan bir kişinin yeteneğini değerlendirir. (30 soru)

QUICKDASH
DASH’ın kısa versiyonu. (11 soru)

UEFI (Upper Extremity Functional Index)
Üst ekstremite bozukluklarının fonksiyon üzerindeki etkisini belirlemek için kullanılır.

Maksimum kavrama gücü ve kuvvet hissi el dinamometresi ile ölçülebilir.

The Strain Index
Distal üst ekstremite bozukluğu gelişme riskini değerlendirir.

HATIRLATMA: EHA (Eklem Hareket Açıklığı) tam mı?

Üst ekstremite kinetik zinciri değerlendirilmeli. Sadece dirsek değil, ek olarak omuz ve scapula hareket, güç ve stabilizasyonu çalışılmalı. Her zaman kullandığımız o meşhur söz “Proksimal stabilite olmadan kaliteli bir hareket ortaya çıkaramayız.”

 

Medial Epikondilit (Golfçü Dirseği) isimli yazımızı okumayı unutmayın!

CEVAP VER

Lütfen Yorum Yazınız
İsminizi Buraya Girin